Əziz SULTANOV - KÜLƏKLƏ SOVRULANLAR

      Share

      İşdən evə qayıdıram. Axşamçağıdır, qaş qaralıb. Yol kənarındakı hündür evlərin pəncərələrindən boylanan, ağac budaqları arasından kəsik-kəsik süzülən işıq yolu az da olsa aydınladır. Hava küləklidir. Düzdür, Bakının küləksiz gecəsi olmur, amma bu gecə sanki külək neçə həftənin borcunu birdən almaq istəyirmiş kimi hücum çəkib küçələrə, parklara, tənha yollara. Az qalır tək-tük rastlaşdığı adamı götürüb özüylə aparsın. Bu soyuq küləkdə çöldə daha az qalmaq üçün addımlarımı sürətləndirirəm...

      Bir əlim cibimdədir, isti yerdə, hərçənd, yenə də bükülmüş vəziyyətdə. Digər əlimdə isə çəkisi heç də ağır olmayan sellofan torba tutmuşam. İçində axşam yeməyi üçün aldığım çörək var, başqa heç nə. O əlimi də yaxşıca sıxmışam ki, külək çörəyimi dartıb əlimdən almasın.

      Məqalənin davamını İrfan Jurnalına abunə olaraq oxuya bilərsiniz... 

      • Hits: 14 clicks

      Tecox component by www.teglo.info